Filmavond Donderdag 12 december

Una mujer fantastica

(een fantastische vrouw)

Wanneer de twintig jaar oudere vriend van transvrouw Marina plotseling overlijdt, krijgt zij van zijn familie en de autoriteiten een hoop tegenwind te verduren. In deze strijdbare, fantasievolle film wordt die tegenwind zelfs letterlijk verbeeld. Marina is namelijk niet zomaar een vrouw, maar een fantastische vrouw. De Chileense auteur Lelio confronteert de kijker op intelligente wijze met projecties over transgenders in deze ode aan Marina, ijzersterk gespeeld door debutante Daniela Vega. Marina is uniek en onttrekt zich aan elk label. In Nederland was wijziging van geslacht in officiële documenten tot voor kort alleen toegestaan voor transgenders na een lichamelijke operatie en verplichte sterilisatie. Pas sinds drie jaar volstaat een deskundigenverklaring die stelt dat de overtuiging tot het andere geslacht te behoren blijvend van aard is. Die maakt een registratieverandering mogelijk zonder lichamelijke ingrepen. In Chili zijn transgenders in juridisch opzicht nog altijd non-existent. In de film komt dat terug in een scène waarin Marina tegen haar zin wordt aangesproken met de jongensnaam op haar geboorteakte. Lelio: ‘Een situatie gegrepen uit het leven van Daniela.’ En de boksbal waartegen ze haar frustratie botviert als ze thuiskomt? Lelio: ‘Dat idee komt weer van mij. Ik wilde geen slachtoffer van Marina maken, dat als een zwart gat alle energie opzuigt, maar een personage met kracht en moed: een bron van pure schittering.’ Lelio laat Marina dan ook niet in de verdediging schieten wanneer ze wantrouwend of agressief tegemoet wordt getreden. Met haar grote bruine ogen kijkt ze haar opponent slechts aan. Haar zwijgende blik kaatst als een spiegel. ‘De film opereert als een driehoekig spel: wij kijken hoe anderen over Marina oordelen, maar Marina kijkt naar ons, soms zelfs direct. Ze vraagt ons: “Wat vind jij, wat voel jij?” Op een bepaalde manier is ze raadselachtig, wat eraan bijdraagt dat die uitwisseling tussen toeschouwer en personages werkt, omdat het een film is over standpunten en perspectief. Iemand bekijken en benoemen zegt meer over degene die kijkt en benoemt dan over degene die wordt bekeken of beoordeeld. Dus onthullen de andere personages die haar veroordelen niets over haar, maar iets over zichzelf.’

Donderdag 12 december

20.00 uur in het parochiecentrum (parkeerplaats is bereikbaar via de Paalweg) entree: gratis, eventueel een vrijwillige bijdrage voor koffie of thee. Volgende filmavond is op donderdag 30 januari