De aarde dienen

In Genesis 3:23 staat, dat God de mens opdracht geeft de aarde te bewerken. In het Hebreeuws staat dat hij de opdracht krijgt de aarde te dienen. Een prachtig onverwacht woord. De schepping is van God en de mens moet daar zorgvuldig mee omgaan. Beseffen dat je de aarde niet mag uitputten, want de aarde is niet van jou, maar van God. De belangen van de economie, of welke hedendaagse goden dan ook, zijn ondergeschikt aan het belang van de aarde. Een opdracht voor ieder mens, maar juist als je in God gelooft en Hem wilt dienen, ben je ook geroepen om de aarde te dienen. Een actuele opdracht, een actuele discussie die soms heel hoog oploopt.

Sommige grote landen (met Trump voorop) die het klimaatakkoord weigerden te ondertekenen, maar er ter wille van de concurrentiepositie nog een schep(je) bovenop deden. Mensen die wetenschappelijke rapporten over het milieu, als nepwetenschap menen te kunnen afdoen. Ook in Nederland vindt dit alles navolgers.

Het rapport van de commissie Remkes deed veel (stik)stof opwaaien. Ongekende maatregelen dreigen die voor velen (grote) gevolgen kunnen hebben. Niet alleen voor de bouwbedrijven, bouwvakkers en woningzoekenden, maar ook voor de boeren. Vorige week dinsdag lieten de boeren zich horen. Op het moment dat ik dit schrijf hoor ik dat dit zeer lange files tot gevolg heeft. Ik hoop en bid dat alles vreedzaam zal verlopen. Het protest van de boeren is begrijpelijk want door alle polarisatie die rondwaart in onze maatschappij lijken zij de zwarte piet (ook al zo’n polariserende figuur …) toegespeeld te krijgen en hebben velen de angst dat ze hun bedrijf niet kunnen voortzetten. Het is wel erg goedkoop en gemakkelijk om naar een ander te wijzen en een ander de zwarte piet toe te spelen. In Witharen werd mij op startzondag gevraagd voorbede voor de boeren te doen. Ik deed dat. Niet om politiek stelling te nemen, maar vanwege pastorale overwegingen. Ik spreek regelmatig met boeren die met liefde voor de natuur en de dieren hun brood proberen te verdienen. Heel veel (milieu) maatregelen hebben ze al moeten nemen. Dat is niet altijd gemakkelijk en kostte (veel) geld.

Overigens zaten de boeren die ik sprak doorgaans helemaal niet te wachten op steeds meer en steeds groter. Veel boeren voelen zich in dit alles niet gehoord en begrepen en ten onrechte als zondebok aangemerkt. Ja, maar het milieu dan ? Daar heb ik natuurlijk niet zomaar even een oplossing voor. Het is een gezamenlijke uitdaging die we sámen moeten aangaan. Je kunt daarbij niet alleen en zomaar naar anderen wijzen. In een vergadering van alle Ommer voorgangers van alle kerken, beseften we ook dat we als gezamenlijke kerken aandacht aan het milieu en alle problemen die hier rondom spelen moeten besteden. Op een manier die de polarisatie tegen gaat, om te verbinden, om daarmee ook de vrede in de samenleving te dienen. In de katern van het winterwerk ‘Samen Groeien’ vindt u al een aanzet voor onze PKN gemeentes door collega Hans Baart.

Een beter milieu begint bij jezelf. Er is een andere manier van denken en consumeren nodig en dat is een (geleidelijk) proces. Het begint echter met de wil er zelf een bijdrage aan te leveren, hoe klein dan ook. En daarmee dien je de aarde, dien je God de Schepper en dien je je (klein)kinderen van wie wij de aarde in bruikleen hebben.

Ds. Kest Jelsma

Bron: “Kerkvensters”, Kerkblad van gereformeerd en hervormd Ommen, Vinkenbuurt, Witharen, dd. 11 oktober 2019.

Dit artikel is overgenomen met toestemming van de auteur.