Corona wat doe je ons aan.

Het is zo totaal “onverwachts”. Wie heeft dit ooit gedacht dat dit ons zal overkomen. We maken door deze corona allemaal dezelfde ingrijpende gebeurtenissen mee. Een tijd om dichter bij elkaar te komen in onze gedachten, en het hoe er mee om te gaan in het dagelijks leven. De afgelopen weken hebben we in Kerkepad al kunnen lezen hoe parochianen deze periode ervaren.

Dit keer deelt Thea Geerlink haar verhaal met ons.

Niet fijn.
De verspreiding van de infectieziekte COVID-19 wordt sinds 11 maart 2020 als pandemie erkend. Door het invoeren van de lockdown en de daar bijbehorende maatregelen zijn we onze dagelijkse routines en structuur grotendeels kwijt: we brengen de kinderen niet naar school, het hele verenigingsleven ligt stil en we bezoeken het café en de kerk niet meer. Het wordt onnatuurlijk stil in Lierderholthuis. 
Maar op de boerderijen en op het land gaan de werkzaamheden door. Ook zij die werken in de bouw of winkel of een vitaal beroep hebben, gaan naar hun werk. Bij wie thuiswerken tot de mogelijkheden behoren blijven thuis. De Sint Nicolaasschool heeft in sneltreinvaart onderwijs op afstand vormgegeven. Om te zorgen dat zoveel mogelijk werk in de kerk gewoon kan doorgaan, vergaderen we nu digitaal en volgen de vieringen via beeldscherm. Huis is nu ook school en ook werk. Dat is heel gek. Soms zijn we een beetje onzeker of bang. Bang om ziek te worden of onze baan kwijt te raken. We hebben geen controle over de crisis, dus zoeken we naar andere manieren om grip te krijgen op het leven bijvoorbeeld door het huis en de tuin grondig op te ruimen. Dat geeft ook nog eens voldoening.

Vanaf mei klimt het dorp steeds verder uit de lockdown, wel met alle maatregelen die daar bij horen. Anderhalve meter afstand, het blijft onnatuurlijk. Het vooraf aanmelden is onwennig. Voortdurend je handen ontsmetten, je komt het overal tegen en toch… 
De schooldeuren gaan weer open. Hierdoor werd het mogelijk om op school afscheid van juffrouw Anne Marie Klein Koerkamp, van groep 8 en van pastor Gerard Noordink te nemen. 

Door een uitslaande brand wordt café de Olde Wettering geheel verwoest. Een aantal maandagavonden klonk er swingende muziek op de tennisbaan en werd enthousiast gedanst. En geheel vrijwillig werd door leden van sportvereniging Lierderholthuis € 310,00 bij elkaar gedanst voor het onderhoud van het multifunctionele veld. Op de donderdagavonden horen we in het Dorpshuis weer de blaasinstrumenten van muziekvereniging Salland en het stevige slagwerk van de drumband, zij hebben de repetities weer op gepakt. Alle feestgangers van het dorp kregen via een app van de feestcommissie een bericht waarin stond: helaas kun je dit jaar niet naar het feestweekend komen maar niet getreurd want nu komt het feest naar jullie toe. Daarom kwam de feestcommissie op zaterdag 4 juli op verschillende plekken in het dorp en het buitengebied langs om 3 dagen kermis in een half uur te vieren. Op zondagochtend horen we om 8.30 uur de kerkklokken luiden omdat er weer een viering mag plaats vinden. Vele parochianen hebben hier naar uit gekeken. Enkelen hiervan zijn nog wat terughoudend om naar de kerk te komen. Zij durven het nog niet aan omdat ze bij de risico groep horen en ook omdat er nu nog geen communie uitreiking is. Vele parochianen hebben mooie ervaringen op gedaan met livestream. Maar er gaat niets boven het elkaar zien en samen gewoon weer kunnen vieren in de kerk. Zo zie je maar weer wanneer je na mogelijkheden gaat zoeken en initiatieven neemt dan brengt de corona crisis ook goede dingen met zich mee. En blijven de bewoners in het dorp sociaal en emotioneel met elkaar verbonden. 

Thea Geerlink.

Dit keer deelt Anne-Marie klein Koerkamp haar verhaal met ons.

Dag lezers,

Dinsdag 23 juni heb ik na bijna 30 jaar afscheid genomen van Basisschool Sint Nicolaas te Lierderholthuis. Het was een onvergetelijke dag waarin ik door veel mensen in het zonnetje werd gezet en heel erg ben verwend. Een dag die ik voor altijd in mijn herinneringen meeneem. Ik ben dankbaar dat deze dag doorgang kon vinden. 

Want:

  • 16 maart gingen de scholen dicht door het coronavirus.
  • De kinderen kregen thuisonderwijs.
  • Ineens moesten we digitaal lesgeven en ineens werd ik heftig geconfronteerd met iets wat ik heel erg moeilijk vond. 
  • En dat ik dit moeilijk vond, had ik liever verborgen gehouden. 😊
  • Het bracht veel onrust mee en slapeloze uurtjes.
  • Uiteindelijk is het gelukt met hulp van lieve collega’s en zoonlief! 
  • En eerlijk is eerlijk, dat bracht ook weer voldoening.
  • Voor mij een pittige les om ook nu ik met pensioen ben niet op safe te gaan maar uitdagingen te blijven zoeken. Daar schijn je fris en jong van te blijven!!!!

Al die tijd vreesde ik dat mijn loopbaan in het onderwijs als een nachtkaars zou uitgaan. Aangezien ik tot de risicogroep behoor met mijn getransplanteerde nier en diabetes was het niet verstandig om te gaan werken. Het was een strijd tussen verstand en hart. In overleg met mijn directeur kwamen we tot een compromis. Ik mocht les gaan geven aan groep 3, een beperkt aantal kinderen in het Dorpshuis. En op het moment dat ik daar begon, was alle onrust weg. Weliswaar met beschermende handschoenen en mondkapje maar na aanvankelijke schroom maakte mij dit niet meer uit. De laatste 2 weken heb ik weer lesgegeven aan de hele groep.

En… mijn loopbaan als leerkracht ging echt niet als een nachtkaars uit. Mijn collega’s hebben voor een prachtig afscheidsfeest gezorgd waar zelfs Sint Nicolaas die voor de school met zijn naam een warm plekje in zijn hart heeft afscheid kwam nemen. Evenals ouders, oud-collega’s en heel wat mensen die ik ontmoette in mijn onderwijsjaren. En boven alles de kinderen die altijd weer kleur aan het leven geven. Het was hartverwarmend. 

Lierderholthuis, een fijn dorp met prachtige mensen zal ik niet vergeten!!
Anne-Marie klein Koerkamp, leerkracht onderbouw Basisschool Sint Nicolaas.