Afscheid Gerard Noordink.

Op zaterdag 26 en zondag 27 september hebben wij in Heino afscheid genomen van Gerard Noordink en zijn vrouw Cor. Ondanks het corona virus is dat heel goed gelukt.

Het begon met een Eucharistieviering op zaterdagavond, waarbij pastor Mijnhout mee voorging. Enkele koorleden van Reflection zorgden samen met Kees voor de muzikale omlijsting. Voor deze viering moest je je aangemeld hebben, want er mochten maar 100 personen naar binnen. Ondanks deze beperking was het een boeiende en héle mooie viering. Bij binnenkomst stonden er foto’s van Gerard op de beamer. Van toen en van nu. Heel bijzonder!

Op zondag was er een allerlaatste viering met Gerard, waarbij het hele pastorale team vertegenwoordigd was. Ook die werd muzikaal begeleid door enkele leden van het gemengd koor. Na een hele inspirerende overweging van Joop Butti en het gezongen afscheidslied door het hele team, werd de viering beëindigd. Tijd voor koffie en aansluitend een lunch voor Gerard en zijn gasten.

Die morgen was het kerkplein door veel vrijwilligers ingericht voor het koffiedrinken na de viering en het afscheid van Gerard, die middag door de werkgroepen van Heino en Lierderholthuis.

Ook hier was de regel dat iedere groep zich van tevoren moest opgeven. Per groep was er een maximale “spreek/zing/voordracht” tijd.

Een luifel met een kachel ( want je weet maar nooit en het moest wel warm blijven) waar Gerard met Cor samen zaten, een afdak aan het begin van het plein waar iedere groep zich melden kon en verderop nog een als er even gewacht moest worden. Het kerkplein was prachtig versierd.

Iedere werkgroep had iets voor Gerard voorbereid. Liederen gezongen door de het Gemengd koor en Reflection, voorbeden door de lectoren, de misdienaars die in vol ornaat ( hoe mooi om dat weer te zien!) Gerard begeleidden naar het kerkplein, het beamteam met foto’s, een mini “woord en communieviering”, de World Servants, de bezoekgroepen, het jongerenpastoraat, iedere werkgroep kwam aan bod met een leuke voordracht.

Behalve alle woorden die er gezegd zijn, waren er ook de vele cadeaus, van bonnen tot pruimenboom, van wijn tot bloemen.

En ook Cor werd niet vergeten. Ook haar naam werd menigmaal genoemd als vaste steun en toeverlaat van Gerard. Ja, ook zij gaat weg.

Gerard had voor iedereen nog een persoonlijk woordje, een lach en een grap. Zo gaat dat, Gerard eigen.

De kosters waren als laatsten, zij deden de deur dicht…Of toch niet?? Want wat iedereen geheim had gehouden ( en dat is prima gelukt!!) was de rit per koets door Heino. Gerard en Cor wisten van niets. Samen met dochter Marianne een laatste rit door het dorp, met langs de kant de zwaaiende mensen, de carnavalsvereniging en niet te vergeten, pastor Mijnhout, met drie glaasjes schnaps!! Een heel mooi en waardig afscheid van een inspirerende man. Ondanks de vele beperkingen door Corona, is het heel bijzonder geweest. Ik denk dan ook dat we gerust kunnen zeggen: het was goed. Prima zelfs! Gerard en Cor, voor jullie, geniet van de nieuwe tijd die nu is aangebroken. En dank je wel!! Het zij zo.

Namens de pastoraatsgroep,

Helga Baars